Undirbúningur óperuhúss í Kópavogi kostaði 35 milljónir. Bæjarfulltrúi: Partur af útrásinni

Undirbúningur að byggingu óperuhúss í Kópavogi, sem nú hefur verið slegið af, einkenndist af ótímabærum og ósönnum yfiirlýsingum, auglýsingamennsku og ofurlaunum.

Þetta fullyrðir Hafsteinn Karlsson, bæjarfulltrúi Samfylkingarinnar í Kópavogi, í grein í nýútkomnu blaði flokksins í bænum.

Kostnaður við undirbúningin nam tæplega 35 milljónum króna.

Hafsteinn segir að í  júní 2005 hafi Gunnar Birgisson, þáverandi bæjarstjóri, sett fram hugmynd um óperuhús í Kópavogi. Í lok september sama ár hafi bæjarstjórinn sagt í Morgunblaðinu að hugmyndin væri komin langt á leið með að verða að veruleika. Fjármögnun lyki í næsta mánuði ef allt gengi að óskum. Hann hafi vonast til að endanlegar teikningar yrðu tilbúnar fyrir áramót 2005 – 2006 og í kjölfarið færu framkvæmdir af stað.

Hafsteinn segir að á þessum tíma hafi málið aldrei verið rætt málið í bæjarstjórn, en þó hafi bærinn átt að gegna gríðarlega stóru hlutverki og leggja til mikla fjármuni.

Í greininni kemur fram að óperuhúsið var fyrst rætt í bæjarstjórn þann 11. október 2005 þegar bæjarfulltrúar Samfylkingarinnar lögðu skriflegar spurningar fyrir bæjarstjóra. „Hann svaraði hálfum mánuði síðar að hann hefði unnið að málinu einn og það hefði hvergi verið tekið fyrir innan bæjarkerfisins. Engar upplýsingar fengust um fjármögnun. Fullyrðingar hans í Morgunblaðinu voru fjarri sannleikanum. Orð eins og ímyndarvinna og auglýsingamennska komu upp í hugann,“ skrifar Hafsteinn.

Hafsteinn segir að undirbúningshópur um byggingu óperuhúss hafi tekið til starfa vorið 2007. Í honum hafi setið þrír bæjarfulltrúar og auk þeirra Jón Helgi Guðmundsson, kenndur við BYKO, og Stefán Baldursson óperustjóri. Bæjarstjóri hafi ráðið Ármann Örn Ármannsson sem verkefnisstjóra. Ármann og bæjarstjóri hafi eitthvað reynt að fá fjárfesta til að setja pening í byggingu hússins. Nefndin hafi ekkert komið að því verkefni.

Þá segir Hafsteinn að undirbúningshópurinn hafi fengið ráðgjafarfyrirtæki til að vinna viðskiptaáætlun um rekstur hússins. „Niðurstaðan var einfaldlega sú að ógerningur væri að reka það nema framlag ríkissins til reksturs óperunnar yrði stóraukið. Talsvert var legið í þáverandi menntamálaráðherra í því skyni en allt kom fyrir ekki. Fjárfestarnir áttu bara að leggja fé í bygginguna, ekki reksturinn og Kópavogsbær gat ekki tekið slíkt á sig,“ skrifar Hafsteinn.

Hafsteinn segir að þær hugmyndir hafi heyrst  í nefndinni að mikill fjöldi erlendra ferðamanna kæmi til landsins til að fara í óperuhúsið. Þá  hafi sú hugmynd verið komin á flot í fullri alvöru að nefndin færi út til að skoða óperuhús hér og þar um Evrópu. „Frakkland, Rússland og fleiri lönd í einum pakka og bæjarsjóður átti að borga,“ skrifar  Hafsteinn og segir að Samfylkingin hafi komið  í veg fyrir þau áform.

Fram kemur að vegna beiðni bæjarfulltrúa Samfylkingarinnar hafi verið lagt fram yfirlit yfir kostnað vegna undirbúnings að byggingu óperuhússins í bæjarstjórn Kópavogs. Verkefnið hafi kostað bæjarsjóð 34,6 milljónir króna. Verkefnisstjórinn hafi fengið  greiddar tæpar 8 milljónir fyrir 570 klst. vinnu eða sem samsvari þriggja og hálfsmánaðar vinnu miðað við 40 stunda vinnuviku. „Þetta eru ríflega tveggja ára laun leikskólakennara,“ segir Hafsteinn. Hann segir að dómnefndarmenn sem mátu tillögur í hugmyndasamkeppni um húsið hafi fengið  750 þús. kr. fyrir það viðvik hver.

Niðurstaða Hafsteins Karlssonar bæjarfulltrúa er þessi:

Af þessu má læra að þegar kannað er hvort hugmyndir af þessu tagi séu gerlegar, þá verða menn að sýna fyllsta raunsæi í hvívetna og hætta við verkefnið um leið og ljóst er að það gangi ekki upp. Það var ekki gert í þessu verkefni og því var lagt í óþarfa kostnað. Fjárfestarnir borga ekki krónu af þessum kostnaði, heldur er hann greiddur af skattgreiðendum í Kópavogi. Þessi hugmynd sem fyrrverandi bæjarstjóri setti fram með miklum glamúr fyrir fjórum árum var Kópavogi dýr. Hún var partur af útrásinni.