Miklar væntingar bundnar við ræktun repju til notkunar í umhverfisvænna eldsneyti

Repjuakur í Þýskalandi

Niðurstöður úr rannsóknarverkefni Siglingastofnunnar um umhverfisvæna orkugjafa benda til að innlend framleiðsla á endurnýjanlegum orkugjafa geti dregið úr innflutningi á jarðdísil og sparað þjóðarbúinu mikla fjármuni. Einnig getur slík framleiðsla skapað fjölda starfa og þá sérstaklega á landsbyggðinni þar sem framleiðslan er tengd landbúnaðarsvæðum.

Skilyrði á Íslandi henta vel til ræktunar á svokallaðri vetrarrepju. Framleiðsluferlið er afar einfalt og fjárfesting hlutfallslega lítil miðað við mögulega innkomu. Við pressun fræjanna verður til jurtaolía að einum þriðja hluta og fóðurmjöl (hrat) að tveimur þriðju hluta. Verðmæti fóðurmjölsins vegur nærri upp kostnaðinn af ræktuninni þannig að olían er hjáafurð sem fellur í raun til án kostnaðar. Fyrir hverja krónu sem sett er í ræktunina skilar uppskeran rúmum þremur krónum miðað við bestu nýtingu allra tilfallandi afurða, segir í niðurstöðum verkefnisins.

Jurtaolíu má blanda í allt að einum þriðja hlutum í jarðdísilolíu til þess að búa til svokallað líf-dísill, eða bio-diesel, án þess að það hafi áhrif á dísilvélar skipa og annarra farartækja. Líf-dísill sem til verður úr repjuolíu, má nota á allar vélar sem keyra á venjulegri dísilolíu. Repja og nepja henta vel til framleiðslu á lífrænu eldsneyti hér á landi, og eru gæði eldsneytisins á allan hátt sambærileg við það sem þekkist frá erlendri framleiðslu.

Í skýrslunni segir að repjuræktun sé ákjósanleg viðbót við hefðbundna ræktun hjá bændum. Hún skilar verðmætri matarolíu, eldsneyti á dísilvélar landbúnaðartækja sem og próteinríku fóðurmjöli sem blanda má í annan fóðurbæti. Auk þess geti repjan nýst sem uppgræðslujurt og því mætti í framtíðinni rækta hana á svæðum sem nú eru ekki í ræktun.  Til að fullnægja tíunda hluta olíunotkunar íslenska fiskiskipaflotans þyrfti að rækta sextán til 20 þúsund hektara af repju.