Settur saksóknari fór fram á við Alþingi að bætt væri við ákærur nímenninganna

Á nýju bloggi sínu hér á Eyjunni birtir Einar Steingrímsson, prófessor í stærðfræði, tölvubréf milli sín, Ástu Ragnheiðar Jóhannesdóttur, forseta Alþingis og Helga Bernódussonar, skrifstofustjóra Alþingis. Af þeim má ráða að settur saksóknari í máli nímenninganna hafi haft samráð við Alþingi um efni ákæra.

Forsaga málsins er að Einar átti í samskiptum við Ástu Ragnheiði um þátt hennar í ákærum Alþingis á hendur nímenninganna. Forseti Alþingis deildi samskiptum þeirra með skrifstofustjóra, sem sendi Einari bréf þann 3. janúar sl., forseta til varnar. Þar sagði m.a.:

Lögreglan tók við málinu. Hún lauk rannsókn á því og sendi það áfram til saksóknara án þess að það væri nokkuð rætt við þingið eða því skýrt frá framvindu málsins. Saksóknari gaf síðan út ákæru á hendur níu einstaklingum; að sjálfsögðu án nokkurs samráðs við þingið eða skrifstofu þess, né með vitneskju þeirra, enda hefði slíkt talist lögbrot.

Í framhaldinu spyr Einar Helga hvort það sé rétt skilið að „(settur) saksóknari hafi ekkert rætt við þingið eða skrifstofu þess varðandi ákærurnar á hendur þessum níu einstaklingum?“ Svar Helga við því var:

Það er rétt að lögregla og saksóknari tóku algerlega sjálfstæðar ákvarðanir í þessu máli. Þær voru með engu móti bornar undir okkur hjá Alþingi; við vissum ekki af málinu fyrr en ákæra var gefin út. — Sem eru algerlega eðlileg vinnubrögð í réttarríki.

Einar spyr þá Helga:

Ef til vill hef ég misskilið eitthvað, en upplýsingar sem ég hef fengið virðast stangast á við ofangreint.  Geturðu staðfest að ekki hafi átt sér stað nokkur samskipti milli þingsins eða skrifstofu þess annars vegar, og (setts) saksóknara hins vegar?

Helgi svarar:

Sæll, Einar,

nei, engin samskipti. Settur saksóknari kom einu sinni í vettvangs-athugun í þinghúsið; til að átta sig á aðstæðum. Það er allt og sumt.

Einar hefur undir höndum afrit af tölvubréfi (mynd) frá Láru V. Júlíusdóttur til Helga Bernódussonar, dagsett þann 18. febrúar 2010. Í því segir:

Sæll Helgi

Get ég fengið frá þér f.h. Alþingis, skriflega staðfestingu á því að kært sé fyrir húsbrot, þ.e. 231. gr. alm. hegn. Þetta kemur ekki alveg skýrt fram í bréfinu frá þinginu 19. des.,, en til að hægt sé að ákæra vegna þessa brots þarf það að vera kært.

Einar Steingrímsson benti Helga á þetta bréf í tölvubréfi í gær, 12. janúar, og spurði:

Í pósti til mín þann 3. janúar sagðir þú eftirfarandi:

3) ÁRJ forseti Alþingis getur ekkert aðhafst í þessu máli. — Það er ekki í hennar höndum. Lögreglan tók við málinu. Hún lauk rannsókn á því og sendi það áfram til saksóknara án þess að það væri nokkuð rætt við þingið eða því skýrt frá framvindu málsins. Saksóknari gaf síðan út ákæru á hendur níu einstaklingum; að sjálfsögðu án nokkurs samráðs við þingið eða skrifstofu þess, né með vitneskju þeirra, enda hefði slíkt talist lögbrot.

Samt skilst mér að settur saksóknari hafi skrifað þér og beðið um kært yrði fyrir húsbrot í tengslum við atburðina 8. des. 2008.  Er það rétt, og ef svo er, telurðu að þar hafi hvorki verið um „samráð“ né „vitneskju“ að ræða?

Helgi svarar samdægurs:

Sæll, Einar.

Nei, þetta er alger misskilningur. Settur saksóknari hefur ekkert bréf skrifað til okkar; hvað þá að hann hafi „beðið“ um eitt eða annað í þessu máli. Afskiptum okkar lauk um 20. des. 2008 með bréfi mínu til lögreglunnar um rannsókn á þessum atburðum. Löngu, löngu síðar kom settur saksóknari að málinu. – Og hann biður ekki um eitt né neitt; hann er algerlega sjálfstæður í störfum sínum, metur lögregluskýrslur og ákveður um ákærur. Mér væri að lögum bannað að hafa af því nokkur afskipti.

Lára V. Júlíusdóttir svaraði svo Einari í tölvubréfi aðspurð hvort rétt væri greint frá hjá Helga að ákærur hefðu orðið til „án nokkurs samráðs við þingið eða skrifstofu þess“? Svar hennar frá 5. janúar var stutt:

Sæll Einar

Já, ég get staðfest þetta, þ.e. þann hluta þess sem að mér snýr.

Kv.

Lára V. Júlíusdóttir hrl.