Sverrir Stormsker um Geira: Varð draumur allra tengdamæðra og átrúnaðargoð femínista

Ásgeir Þór Davíðsson varð bráðkvaddur á heimili sínu þann 20. apríl.

„Hinn siðavandi kappklæddi R-listi sem þá var við völd mátti ekki til þess hugsa að líf væri í borginni, hvorki fjármálalíf, skemmtanalíf, mannlíf né móðurlíf, og flæmdi þetta fyrirtæki eins og önnur vel rekin fyrirtæki upp í Kópavog hvar Geiri opnaði Goldfinger. Eftir það varð karlinn draumur allra tengdamæðra og átrúnaðargoð allra femínista.“

Þetta segir Sverrir Stormsker í minningargrein um Ásgeir Þór Davíðsson sem birt er í Morgunblaðinu í dag. Í minningargreininni, sem er á léttari nótunum, segist Sverrir hafa kynnst Geira fyrir um 25 árum. Geiri rak þá Næturgrillið í Kópavogi þar sem Sverrir segist oft hafa pantað sér morgunverð um helgar þegar hann var að vakna á kvöldin – kjúkling og vodka.

Geiri var ekki bara góður vinur minn heldur líka vinur litla mannsins, og þá er ég ekki að tala um Þór Saari, heldur þá sem minna máttu sín. Ég býst við að það hafi verið sælt að vera miðbæjarróni þegar Geiri átti Hafnarkrána því á hverjum degi í hádeginu gaf hann ógæfumönnum súpu sem hann mallaði í myndarlegum mannætupotti.

Sverrir segir að árið 1996 hafi Geiri sjálfur setið í þessari súpu þegar Hafnarkráin fór á „hvínandi hausinn“ og hann með. Geiri hafi þá setið uppi með tvær hendur tómar og hausinn fullan af hugmyndum.

Þessar tvær tómu hendur dönsuðu eftir höfðinu og hann lét þær standa fram úr ermum og opnaði skömmu síðar Maxim’s í Hafnarstræti sem hann kjaftfyllti af peningum og súludansandi englakroppum.

Hinn siðavandi kappklæddi R-listi sem þá var við völd mátti ekki til þess hugsa að líf væri í borginni, hvorki fjármálalíf, skemmtanalíf, mannlíf né móðurlíf, og flæmdi þetta fyrirtæki eins og önnur vel rekin fyrirtæki upp í Kópavog hvar Geiri opnaði Goldfinger. Eftir það varð karlinn draumur allra tengdamæðra og átrúnaðargoð allra femínista.

Sverrir segir Geira hafa verið síkátan og mikinn vin vina sinna, enda átti hann marga vini.

Hneykslunargirni og tepruskapur eru orð sem lýsa Geira ekki mjög vel. Honum leiddist ekki að vera innanum góða glæpamenn og fagrar dömur, jafnvel þótt þær væru í fötum. Hann fór aldrei í manngreinarálit og vinahópur hans samanstóð af háum og lágum, allt frá lögfræðingum og alþingismönnum uppí heiðarlega sómamenn,

Að lokum segir Sverrir.

Það er seint hægt að saka Geira um að hafa verið venjulegur, flatur, smáborgaralegur persónuleiki, enda „normal“ fólk það alleiðinlegasta stóð sem þrífst undir sólinni. Af einhverjum ástæðum virðist ég draga að mér manngerðir sem fólk almennt kallar „furðufugla.“ Geiri Gold var einn skrautlegasti páfuglinn í íslenska prumphænsnakofanum. Gull af manni. Hafði stórt og mikið gullhjarta sem maður hefði haldið að gæti ekki slegið feilpúst, en svo bresta gullhjörtu sem önnur hjörtu.

Blaðamaðurinn Jakob Bjarnar Grétarsson skrifar sömuleiðis grein í Morgunblaðið þar sem hann segir að Geir hafi verið einn af þeim sem „reynt var að valta yfir á risadekkjum hins ógeðfellda pólitíska rétttrúnaðar sem hér vill spóla yfir allt og alla. “

Geiri haslaði sér völl í umdeildum bransa og mátti sæta viðvarandi rógi án þess að sannast hafi á hann svona það helsta sem á hann var borið. Og það þótt undir stöðugu eftirliti lögreglu væri vegna stífrar kröfugerðar. En, um þetta vitna best meiðyrðamál sem hann vann fyrir dómstólum. Af því að hann var Geiri á Goldfinger töldu ýmsir að það væri í góðu lagi að skrifa um hann hvað sem var: Sá sem af hefur verið níddur skórinn getur ekki haft neina æru að verja. Furðu mörgum þótti (og þykir) ekkert athugavert við slíkar ofsóknir.

Jakob Bjarnar rifjar það upp að hann hafi skrifað reglulega um Geira, bæði þegar hann starfaði á DV og Fréttablaðinu. Hann hafi meðal annars skrifað frétt um að Geiri hafði unnið 9 milljónir króna í Víkingalottói og fengið bágt fyrir.

Ég er ekki að ljúga; ég spurði að fréttafundur næsta morguns hafi að verulegu leyti farið í að ræða hvort þetta væri við hæfi? Að hafa Geira á forsíðu í „jákvæðu“ ljósi. Í fullri alvöru. Og á netinu sá ég spurt: „Má vondur maður vinna í lottó?“ Og í herbúðum þeirra sem helst höfðu horn í síðu Geira var þeim kvitti komið á kreik að ég væri á launum hjá súlukónginum ógurlega. Við að lappa uppá ímyndina.