Fimmtudagur 11.02.2016 - 19:11 - Ummæli ()

Sigríður Ingibjörg ræðst gegn Árna Páli – „Hvers vegna barst bréf formannsins svona seint?“

sigríður ingibjörg árni pállSigríður Ingibjörg Ingadóttir, þingmaður Samfylkingarinnar, gagnrýnir Árna Pál Árnason, formann Samfylkingarinnar, harðlega í færslu á Facebook í dag. Sigríður Ingibjörg endurbirtir grein sem hún skrifaði í janúar 2014, þar sem hún boðaði uppgjör í flokknum. Hún segir að Árni Páll hafi ekki sýnt af sér forystu, leitt stefnumörkun eða gert upp við kosningaósigur.

Árni Páll sendi flokksmönnum í dag bréf, líkt og Eyjan greindi frá, þar sem hann boðar uppgjör við fortíðina og varpar stórum sprengjum. Hann viðurkennir viðurkennir að flokkurinn hafi gert afdrifarík mistök í veigamiklum málum á borð við Icesave, aðildarumsókninni að ESB, skuldamálum heimilanna, sjávarútvegsmálum og stjórnarskrármálinu. Hann segir alla innan flokksins þurfa að bera ábyrgð á þeirri stöðu sem flokkurinn er í, ekki bara suma.

Sigríður Ingibjörg, sem tapaði með einu atkvæði í síðustu formannskosningum fyrir Árna Páli, segir að hún endurbirti greinina núna í tilefni af bréfi Árna Páls. Nú séu tvö ár liðin frá birtingu greinarinnar, nær þrjú ár frá kosningatapinu og rúmt ár í næstu kosningar en viðbrögð formanns hafi ekki birst fyrr en í dag.

Hvers vegna barst bréf formannsins svona seint? Er ekki hlutverk formanns að leiða stefnumörkun flokksins og gera upp við kosningaósigur? Það er ljóst af grein minni að vilji var til slíks uppgjörs í flokknum og enginn að kasta af sér ábyrgð, þó ekki væru allir sammála um ástæður fyrir slakri stöðu flokksins.

Grein Sigríðar Ingibjargar birtist í Jafnaðarmanninum, fréttabréfi Samfylkingarinnar í Reykjavík. Hana má lesa í heild sinni hér að neðan.

Í janúar 2014 birtist þessi grein eftir mig í "Jafnaðarmanninum" fréttabréfi Samfylkingarinnar í Reykjavík. Ég tel rétt…

Posted by Sigríður Ingibjörg Ingadóttir on Thursday, 11 February 2016

Áfram Samfylking.

Eftir nokkra mánuði göngum við til sveitastjórnarkosninga. Öflugir félagar eru að gefa kost á sér í flokksvali og allt stefnir í sterkan Samfylkingarlista. Kosningabaráttan er þegar hafin á Hallveigarstígnum og þar er vösk sveit tilbúin til að leggja sitt að mörkum til að jafnaðarmenn verði áfram í lykilhlutverki við stjórn borgarinnar að kosningum loknum.

Árið 2013 var erfitt fyrir Samfylkingarfólk. Við töpuðum alþingiskosningunum eftir að hafa leitt ríkisstjórn á einu erfiðasta kjörtímabili lýðveldistímans. Við náðum undraverðum árangri í efnahagsmálum, fórum í umfangsmiklar aðgerðir í skuldamálum, vörðum velferðarkerfið, fórum í árangursríkar aðgerðir gegn atvinnuleysi, breyttum skattkerfinu, settum ný náttúruverndarlög, samþykktum rammaáætlun, settum á veiðigjöld, stóðum fyrir umbótum í stjórnsýslunni og mannréttindamálum. Okkur tókst líka að auka jöfnuð en áratuginn á undan hafði ójöfnuður vaxið gríðarlega á Íslandi.

Dómur kjósenda var kveðinn upp í alþingiskosningunum og niðurstaðan var áfall þó það hafi ekki verið ófyrirséð. Það er mikilvægt að ræða fylgistapið með gagnrýnum hætti og nota þessa erfiðu reynslu til að læra af henni og byggja upp fylgi við flokkinn aftur. Ástæðurnar eru eflaust fjölbreyttar og umdeilanlegar. Sumt var hægt að sjá fyrir en annað verður skýrara þegar frá líður. Ég vil hér nefna nokkrar ástæður fylgistaps okkar til umræðu og umhugsunar.

Í fyrsta lagi ber að nefna erfið verkefni síðustu ríkisstjórnar í kjölfar efnahagshrunsins vegna afleiðinga þess. Mikið atvinnuleysi, versnandi lífskjör, skuldavandi heimila og fyrirtækja, ríkissjóður í fjárhagsvanda og laskaður gjaldmiðill. Ríkisstjórnir sem stýra löndum í gegnum „prógramm“ Alþjóðagjaldeyrissjóðsins og eru upp á fyrirgreiðslu hans og annarra landa komnar hafa takmarkað svigrúm og verða sjaldnast langlífar og vinsælar.

Í öðru lagi reyndist Icesave málið okkur erfitt viðureignar og setti stjórnarflokkanna (og raunar líka Sjálfstæðisflokkinn undir lokin) í þá stöðu að vera í sífellu sakaðir um að ganga erinda erlendra aðila á kostnað almennings á Íslandi. Það verður að segjast eins og er að ríkisstjórnin hélt ekki vel á málinu á fyrsta ári sínu og það reyndist afdrifaríkt þegar upp var staðið. Icesave málið magnaði upp þjóðernishyggju í landinu, en helstu talsmenn hennar eru sigurvegarar síðustu ára í íslenskum stjórnmálum: Ólafur Ragnar Grímsson og Sigmundur Davíð Gunnlaugsson.

Í þriðja lagi var sundrung á stjórnarheimilinu viðvarandi vandi. Í raun voru þrír flokkar í ríkisstjórninni: Samfylkingin, VG Steingríms J. Sigfússonar og VG Ögmundar Jónassonar. Hluti þingmanna VG var andsnúinn efnahagsstefnu stjórnarinnar og þrír þeirra studdu ekki fjárlög ársins 2011. Ríkisstjórnin hafði öll einkenni minnihlutastjórnar löngu áður en hún varð formlega minnihlutastjórn síðla árs 2012. Samfylkingin var lengst af samstíga, en síðasta árið brást samstaðan nokkuð, ekki síst vegna yfirvofandi formannskjörs en að hluta vegna almennrar þreytu með stjórnarsamstarfið. Hefðu flokkarnir átt að slíta samstarfinu og boða til kosninga áður en kjörtímabilið var á enda? Hugsanlega. Næg voru tilefnin í það minnsta. Sjálf taldi ég tvö skýr tilefni til að „skila umboðinu“ til Bessastaða, eftir Icesave kosningarnar fyrri og síðari.

Í fjórða lagi eru það skuldamál heimilanna. Almennar afskriftir verðtryggðra lána voru kosningaloforð Framsóknarflokksins fyrir kosningarnar 2009. Flokkurinn fékk ekki hljómgrunn þá, ekki síst vegna þess að hann gat ekki útskýrt hvernig greiða ætti fyrir afskrifir af þessu tagi. Kostnaðurinn við slíkar afskriftir var og er vandinn sem við er að eiga. Lilja Mósesdóttir má eiga það að hún talaði skýrt um hver ætti að borga brúsann. Lífeyrissjóðir landsmanna ættu að borga og taka ætti upp nýtt lífeyriskerfi. Á þetta gat Samfylkingin ekki fallist. Óljósar hugmyndir Framsóknarfokksins um að sækja fé til „hrægamma“, jafnvel hundruðir milljarða, hefðu aldrei fengið hljómgrunn nema vegna Icesave sigursins. Framsókn fékk við hann aukinn trúverðugleika, og vaxandi tortryggni í garð erlendra fjármagnseigenda gerði kjósendur móttækilegri en 2009. En hefði Samfylkingin þá ekki getað gert betur í skuldamálunum? Alveg örugglega. Í fyrsta lagi hefðum við átt að skera upp hið verðtryggða lánakerfi og koma á nýju húsnæðislánakerfi. Samfylkingin kom mörgum fyrir sjónir sem varðhundur „kerfisins“ og verðtryggingarinnar, þegar við vildum í raun stokka kerfið upp, afnema verðtryggingu og gefa upp á nýtt með upptöku Evru. Hér vorum við of varkár. Í öðru lagi var enginn ágreiningur um það innan Samfylkingarinnar að taka þyrfti á vanda þeirra sem keyptu sína fyrstu íbúð eða stækkuðu við sig af fjölskylduástæðum á bóluárunum með meira afgerandi hætti en með 110% leiðinni. Um þetta voru þó ekki skýrar tillögur mótaðar af okkar hálfu. Við skulum hafa í huga að fyrir kosningarnar fór Samfylkingin í gegnum formannskjör, prófkjör og landsfund. Hvers vegna voru skuldamálin ekki meira afgerandi á þeim tíma? Hér fór augljóslega margt úrskeiðis.

Í fimmta lagi naut flokkurinn ekki nægjanlegs trausts. Í kosningunum 2009 var flokknum ekki refsað fyrir þátttökuna í ríkisstjórn Geirs H. Haarde. Eftir rannsóknarskýrslu Alþingis þyngdist róðurinn að þessu leyti, eins og augljóst var í sveitarstjórnarkosningunum 2010. Samfylkingin hefði í kjölfarið þurft á meiri endurnýjun að halda í stefnu og frambjóðendum fyrir alþingiskosningarnar 2013. 
Í sjötta lagi var ríkisstjórnin með áform um róttækar umbætur af ýmsu tagi, en skorti nægilega markvissa áætlun og oft samstöðu um hvernig klára ætti slík mál. Hér má nefna sjávarútvegsmálin, stjórnarskrármálið og umsóknina um ESB. Við ætluðum okkur of mikið á einu kjörtímabili, rétt eins og við tryðum því ekki sjálf að stjórnin gæti haldið meirihluta lengur en eitt kjörtímabil.

Í sjöunda lagi missti flokkurinn mikið kvennafylgi. Samfylkingin hefur ætíð haft sterka stöðu meðal kvenna vegna velferðarstefnu sinnar. Óumflýjanlegur niðurskurður í almannatryggingakerfinu var okkur erfiður þó við leggðum ávallt áherslu á að verja þá sem höfðu lægstu lífeyrisgreiðslurnar. Þá voru vonbrigðin mikil þegar ekki náðist að lögfesta endurskoðun á almannatryggingakerfinu og tímasetning og kynning á nýju kostnaðarþátttökukerfi vegna lyfja var afleit. Það er einnig merkilegt að stuðningur við ESB, eitt aðal stefnumál flokksins, er minni meðal kvenna en karla.

Í áttunda lagi var kosningabaráttan ekki nógu markviss. Almennir frambjóðendur vissu vart í hvorn fótinn þeir áttu að stíga og í raun held ég að kjósendur hafi átt erfitt með að skilja boðskap okkar. Árangur síðustu ríkisstjórnar var ekki nýttur sem skyldi og framtíðarsýn okkar of almennt orðuð. Það er augljóst að flokkurinn lagði upp í kosningabaráttuna illa undirbúinn, sem er nokkur ráðgáta eftir prófkjör, formannskjör og landsfund.

Þetta eru mínar hugleiðingar, settar fram til umræðu. Mikilvægt er að eiga hreinskilnislega og uppbyggilega samræðu sem nýtist til að byggja flokkinn upp að nýju. Það er auðvelt að vera vitur eftir á en lítils virði ef sú vitneskja og ályktanir af henni eru ekki nýttar til að gera betur. Það er mikilvægt að við fáum góða kosningu í sveitarstjórnakosningunum í vor og náum þannig viðspyrnu. Hægri öflin sem nú hafa tekið við stjórn landsins verða ekki sigruð nema kjósendur treysti okkur jafnaðarmönnum, skilji stefnu okkar og viti að við vinnum í samræmi við hana. Samfylkingin var stofnuð af lýðræðissinnum, jafnaðarmönnum, femínistum, umhverfisverndarsinnum og félagshyggjufólki til að skapa raunverulegan valkost við hægri öfl stjórnmálanna. Við viljum félagslegt réttlæti, virkt lýðræði, velferð og jöfnuð. Til að svo geti orðið þurfum við að standa saman og vinna flokknum traust að nýju.

 

«
»

Ummæli ()

Vinsamlegast athugið:
Ummæli eru á ábyrgð þeirra sem þau skrifa. Eyjan áskilur sér þó rétt til að fjarlægja óviðeigandi og meiðandi ummæli. Tilkynna má óviðeigandi ummæli í netfangið ritstjorn@eyjan.is

Uppreist æru: Sama verklag í áratugi, þvert á pólitíska ráðherra og ríkisstjórnir

Á fundi stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar nýlega kom fram að innanríkisráðuneytið hefði í sínu verklagi við uppreist æru dæmds kynferðisbrotamanns farið eftir ríkjandi lögbundinni framkvæmdalegri hefð. Því fer fjarri að þar hafi hafi huglæg afstaða eða annarlegar hvatir komið nærri. Ráðuneytið hefur fylgt sama verklagi í áratugi, sama hvaða brot voru undir og þvert á pólitíska […]

Risastórt fjölþjóðlegt borverkefni í Surtsey

Nú í ágúst hefst stærsta rannsókn í Surtsey frá upphafi en þá mun fjölþjóðlegur hópur vísindafólks vinna að mjög yfirgripsmiklu verkefni undir stjórn Magnúsar Tuma Guðmundssonar, prófessors í jarðeðlisfræði við Háskóla Íslands og  Marie Jackson, dósents við Háskólann í Utah í Bandaríkjunum.  Ætlunin er að bora tvær holur í eyjunni og nýta gögnin sem fást […]

Kolbrún: Barátta Viðreisnar

Kolbrún Bergþórsdóttir skrifar: Ekki verður annað séð en að ráðherrar Viðreisnar séu í baráttuhug og ætli ekki að sitja lengur þegjandi undir ásökunum um að vera taglhnýtingar Sjálfstæðisflokksins. Um leið er eins og Björt framtíð sé orðin hálflömuð af meðvirkni í ríkisstjórnarsamstarfi þar sem Sjálfstæðisflokkurinn er hið ráðandi afl. Hið kæfandi faðmlag íhaldsins er að […]

Dagur B. áhorfandi að mengunarhneyksli

Björn Bjarnason skrifar: Nú er ljóst að ekkert var ofsagt hér á þessum stað um fúskið sem einkenndi viðbrögð Veitna, heilbrigðiseftirlits Reykjavíkur og yfirstjórnar borgarinnar vegna mengunarhneykslisins. Nú er ljóst að ekkert var ofsagt hér á þessum stað um fúskið sem einkenndi viðbrögð Veitna, heilbrigðiseftirlits Reykjavíkur og yfirstjórnar borgarinnar vegna mengunarhneykslisins sem fréttastofa ríkisútvarpsins skýrði fyrst frá 5. júlí 2017. Ætlun allra […]

Lilja Alfreðsdóttir gagnrýnir fjármálaráðherra: Þjóðin á betri vinnubrögð skilið

Það vakti nokkra athygli í gær þegar grein eftir Benedikt Jóhannesson fjármálaráðherra undir yfirskriftinni „Má fjármálaráðherra hafna krónunni“ birtist í Fréttablaðinu. Sitt sýnist hverjum um skrif ráðherrans og í svargrein sagði Björn Bjarnason Benedikt „fjármálaráðherra á evru-villigötum“. Nú hefur Lilja Alfreðsdóttir fyrrum utanríkisráðherra og þingkona Framsóknarflokks svarað Benedikt í grein í Fréttablaðinu undir yfirskriftinni „Leiksýning […]

Þóttist japanska forsætisráðherrafrúin ekki kunna ensku til að þurfa ekki að tala við Trump?

Fyrr í þessum mánuði hittust leiðtogar G-20 ríkjanna, tuttugu stærstu iðnríkja heims, á fundi í Hamborg í Þýskalandi. Eftir ráðstefnuna var haldin vegleg veisla þar sem valdamesta fólk heims snæddi saman kvöldverð. Sætaröðunin var á þann veg að Donald Trump Bandaríkjaforseti sat hliðina á Akie Abe, eiginkonu Shinzo Abe forsætisráðherra Japans, einnar helstu bandalagsþjóðar Bandaríkjana. […]

Fjármálaráðherra á evru-villigötum

Björn Bjarnason skrifar: Röksemdafærsla fjármálaráðherra Íslands með vísan til fjármálaráðherra í nítján Evrópulöndum er reist á sandi. Benedikt Jóhannesson fjármálaráðherra hætti að boða seðlalaus viðskipti eftir að ljóst var að þau áttu hvergi hljómgrunn nema í nefnd sem skilaði honum áliti þar sem afnám seðla með hátt gildi var talið sporna gegn skattsvikum. Í grein […]

Þorbjörn: Sjaldgæft í norrænum samfélögum að ríkisvaldið sjálft ýti undir ójöfnuð

Fjárfestingarleiðin svokallaða er mikið í umræðunni þessa dagana og sitt sýnist hverjum um ágæti þessarar aðgerðar, þar sem Seðlabanki Íslands gerði ríkum Íslendingum kleift að flytja gjaldeyri til landsins og kaupa íslenskar krónur með miklum afslætti. Þorbjörn Þórðarson gerir þetta að umfjöllunarefni sínum í leiðara Fréttablaðsins í dag sem ber yfirskriftina „Tvær þjóðir“. Þorbjörn segir […]

Varaborgarfulltrúi Sjálfstæðisflokks hjólar í Kára og Gunnar Smára: Hugsa um rassgatið á sjálfum sér

Börkur Gunnarson varaborgarfulltrúi Sjálfstæðisflokks og nefndarmaður í velferðar- og innkauparáði Reykjavíkurborgar lét þá Gunnar Smára Egilsson fyrrum ritstjóra Fréttatímans og Kára Stefánsson forstjóra Íslenskrar Erfðagreiningar heyra það á Facebook síðu sinni í gær. Tilefnið var frétt Eyjunnar um stórviðskipti Kára í gegnum fjárfestingarleið Seðlabanka Íslands en þar kom fram að fyrirtæki græddi þrjá milljarða króna […]

Kannski hann ætti að skipta út bjórnum fyrir þorskalýsi

Dr. Kári Stefánsson hefur sent Eyjunni svofellt skeyti í tilefni af frétt fyrr í kvöld um viðskipti Íslenskrar erfðagreiningar gegnum fjárfestingaleið Seðlabankans: Kannski hann ætti að skipta út bjórnum fyrir þorskalýsi — Svar við fésbókarfærslu Sigmundar Davíðs Bjartur í Sumarhúsum brást ókvæða við þegar kvenfélagið færði honum kú til þess að börn hans fengju mjólk í […]

Kári stórtækastur í fjárfestingaleiðinni: Gengishagnaður yfir þremur milljörðum króna

Kári Stefánsson er sá íslenski athafnamaður sem flutti mest af evrum inn til landsins með afslætti gegnum svonefnda fjárfestingaleið Seðlabankans. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson fv. forsætisráðherra bendir á að Kári hafi síðan verið flestum duglegri við að fordæma alla aðra fyrir að vera ekki nógu samfélagslega sinnaðir. Í Markaðnum, viðskiptariti Fréttablaðsins, birtist í morgun úttekt á […]

Eymdin í byggðarkvótanum

Kristinn H. Gunnarsson skrifar: Starfshópur um byggðakvóta kynnti tillögur sínar á fundi á Þingeyri fyrr í vikunni. Breytingum voru settar þröngar skorður, í grautarpottinum er sama súpugutlið og áður og engu kjarngóðu má bæta við það. Aðeins á að hræra aftur og aftur með sömu sleifinni. Nefndarmenn eru ekki öfundsverðir við það starf að finna […]

Kjalvegur í fúlustu alvöru

Eftir Guðna Ágústsson: Ég skrapp á sunnudaginn í fallegu veðri norður Kjöl inn í Kerlingarfjöll og á Hveravelli. Ég var farþegi í lítilli rútu með skemmtilegu fólki, við lögðum snemma upp og ekki vantaði að ferðamennirnir væru komnir á fætur — allt troðfullt á Geysi og við Gullfoss. Við okkur blasti hin mikla fjallafegurð Bláfellið […]

Fjárfestingaleiðin: Ólafur og Hjörleifur gætu innleyst ríflegan gengishagnað

Félag í eigu Ólafs Ólafssonar, aðaleiganda Samskipa, og Hjörleifs Jakobssonar fjárfestis kom með tæplega tvo milljarða króna til landsins í gegnum fjárfestingarleið Seðlabanka Íslands í desember 2012. Miðað við núverandi gengi gæti félagið innleyst um 809 milljónir í gengishagnað, samkvæmt útreikningum Markaðar Fréttablaðsins, en blaðið skýrir frá þessu í dag í úttekt á fjárfestingaleiðinni. Fjármunir Ólafs […]

Eyjan Miðlar ehf. - Kringlunni 4-12, 103 Reykjavík - eyjan (hjá) eyjan.is