Fimmtudagur 11.02.2016 - 19:11 - Ummæli ()

Sigríður Ingibjörg ræðst gegn Árna Páli – „Hvers vegna barst bréf formannsins svona seint?“

sigríður ingibjörg árni pállSigríður Ingibjörg Ingadóttir, þingmaður Samfylkingarinnar, gagnrýnir Árna Pál Árnason, formann Samfylkingarinnar, harðlega í færslu á Facebook í dag. Sigríður Ingibjörg endurbirtir grein sem hún skrifaði í janúar 2014, þar sem hún boðaði uppgjör í flokknum. Hún segir að Árni Páll hafi ekki sýnt af sér forystu, leitt stefnumörkun eða gert upp við kosningaósigur.

Árni Páll sendi flokksmönnum í dag bréf, líkt og Eyjan greindi frá, þar sem hann boðar uppgjör við fortíðina og varpar stórum sprengjum. Hann viðurkennir viðurkennir að flokkurinn hafi gert afdrifarík mistök í veigamiklum málum á borð við Icesave, aðildarumsókninni að ESB, skuldamálum heimilanna, sjávarútvegsmálum og stjórnarskrármálinu. Hann segir alla innan flokksins þurfa að bera ábyrgð á þeirri stöðu sem flokkurinn er í, ekki bara suma.

Sigríður Ingibjörg, sem tapaði með einu atkvæði í síðustu formannskosningum fyrir Árna Páli, segir að hún endurbirti greinina núna í tilefni af bréfi Árna Páls. Nú séu tvö ár liðin frá birtingu greinarinnar, nær þrjú ár frá kosningatapinu og rúmt ár í næstu kosningar en viðbrögð formanns hafi ekki birst fyrr en í dag.

Hvers vegna barst bréf formannsins svona seint? Er ekki hlutverk formanns að leiða stefnumörkun flokksins og gera upp við kosningaósigur? Það er ljóst af grein minni að vilji var til slíks uppgjörs í flokknum og enginn að kasta af sér ábyrgð, þó ekki væru allir sammála um ástæður fyrir slakri stöðu flokksins.

Grein Sigríðar Ingibjargar birtist í Jafnaðarmanninum, fréttabréfi Samfylkingarinnar í Reykjavík. Hana má lesa í heild sinni hér að neðan.

Í janúar 2014 birtist þessi grein eftir mig í "Jafnaðarmanninum" fréttabréfi Samfylkingarinnar í Reykjavík. Ég tel rétt…

Posted by Sigríður Ingibjörg Ingadóttir on Thursday, 11 February 2016

Áfram Samfylking.

Eftir nokkra mánuði göngum við til sveitastjórnarkosninga. Öflugir félagar eru að gefa kost á sér í flokksvali og allt stefnir í sterkan Samfylkingarlista. Kosningabaráttan er þegar hafin á Hallveigarstígnum og þar er vösk sveit tilbúin til að leggja sitt að mörkum til að jafnaðarmenn verði áfram í lykilhlutverki við stjórn borgarinnar að kosningum loknum.

Árið 2013 var erfitt fyrir Samfylkingarfólk. Við töpuðum alþingiskosningunum eftir að hafa leitt ríkisstjórn á einu erfiðasta kjörtímabili lýðveldistímans. Við náðum undraverðum árangri í efnahagsmálum, fórum í umfangsmiklar aðgerðir í skuldamálum, vörðum velferðarkerfið, fórum í árangursríkar aðgerðir gegn atvinnuleysi, breyttum skattkerfinu, settum ný náttúruverndarlög, samþykktum rammaáætlun, settum á veiðigjöld, stóðum fyrir umbótum í stjórnsýslunni og mannréttindamálum. Okkur tókst líka að auka jöfnuð en áratuginn á undan hafði ójöfnuður vaxið gríðarlega á Íslandi.

Dómur kjósenda var kveðinn upp í alþingiskosningunum og niðurstaðan var áfall þó það hafi ekki verið ófyrirséð. Það er mikilvægt að ræða fylgistapið með gagnrýnum hætti og nota þessa erfiðu reynslu til að læra af henni og byggja upp fylgi við flokkinn aftur. Ástæðurnar eru eflaust fjölbreyttar og umdeilanlegar. Sumt var hægt að sjá fyrir en annað verður skýrara þegar frá líður. Ég vil hér nefna nokkrar ástæður fylgistaps okkar til umræðu og umhugsunar.

Í fyrsta lagi ber að nefna erfið verkefni síðustu ríkisstjórnar í kjölfar efnahagshrunsins vegna afleiðinga þess. Mikið atvinnuleysi, versnandi lífskjör, skuldavandi heimila og fyrirtækja, ríkissjóður í fjárhagsvanda og laskaður gjaldmiðill. Ríkisstjórnir sem stýra löndum í gegnum „prógramm“ Alþjóðagjaldeyrissjóðsins og eru upp á fyrirgreiðslu hans og annarra landa komnar hafa takmarkað svigrúm og verða sjaldnast langlífar og vinsælar.

Í öðru lagi reyndist Icesave málið okkur erfitt viðureignar og setti stjórnarflokkanna (og raunar líka Sjálfstæðisflokkinn undir lokin) í þá stöðu að vera í sífellu sakaðir um að ganga erinda erlendra aðila á kostnað almennings á Íslandi. Það verður að segjast eins og er að ríkisstjórnin hélt ekki vel á málinu á fyrsta ári sínu og það reyndist afdrifaríkt þegar upp var staðið. Icesave málið magnaði upp þjóðernishyggju í landinu, en helstu talsmenn hennar eru sigurvegarar síðustu ára í íslenskum stjórnmálum: Ólafur Ragnar Grímsson og Sigmundur Davíð Gunnlaugsson.

Í þriðja lagi var sundrung á stjórnarheimilinu viðvarandi vandi. Í raun voru þrír flokkar í ríkisstjórninni: Samfylkingin, VG Steingríms J. Sigfússonar og VG Ögmundar Jónassonar. Hluti þingmanna VG var andsnúinn efnahagsstefnu stjórnarinnar og þrír þeirra studdu ekki fjárlög ársins 2011. Ríkisstjórnin hafði öll einkenni minnihlutastjórnar löngu áður en hún varð formlega minnihlutastjórn síðla árs 2012. Samfylkingin var lengst af samstíga, en síðasta árið brást samstaðan nokkuð, ekki síst vegna yfirvofandi formannskjörs en að hluta vegna almennrar þreytu með stjórnarsamstarfið. Hefðu flokkarnir átt að slíta samstarfinu og boða til kosninga áður en kjörtímabilið var á enda? Hugsanlega. Næg voru tilefnin í það minnsta. Sjálf taldi ég tvö skýr tilefni til að „skila umboðinu“ til Bessastaða, eftir Icesave kosningarnar fyrri og síðari.

Í fjórða lagi eru það skuldamál heimilanna. Almennar afskriftir verðtryggðra lána voru kosningaloforð Framsóknarflokksins fyrir kosningarnar 2009. Flokkurinn fékk ekki hljómgrunn þá, ekki síst vegna þess að hann gat ekki útskýrt hvernig greiða ætti fyrir afskrifir af þessu tagi. Kostnaðurinn við slíkar afskriftir var og er vandinn sem við er að eiga. Lilja Mósesdóttir má eiga það að hún talaði skýrt um hver ætti að borga brúsann. Lífeyrissjóðir landsmanna ættu að borga og taka ætti upp nýtt lífeyriskerfi. Á þetta gat Samfylkingin ekki fallist. Óljósar hugmyndir Framsóknarfokksins um að sækja fé til „hrægamma“, jafnvel hundruðir milljarða, hefðu aldrei fengið hljómgrunn nema vegna Icesave sigursins. Framsókn fékk við hann aukinn trúverðugleika, og vaxandi tortryggni í garð erlendra fjármagnseigenda gerði kjósendur móttækilegri en 2009. En hefði Samfylkingin þá ekki getað gert betur í skuldamálunum? Alveg örugglega. Í fyrsta lagi hefðum við átt að skera upp hið verðtryggða lánakerfi og koma á nýju húsnæðislánakerfi. Samfylkingin kom mörgum fyrir sjónir sem varðhundur „kerfisins“ og verðtryggingarinnar, þegar við vildum í raun stokka kerfið upp, afnema verðtryggingu og gefa upp á nýtt með upptöku Evru. Hér vorum við of varkár. Í öðru lagi var enginn ágreiningur um það innan Samfylkingarinnar að taka þyrfti á vanda þeirra sem keyptu sína fyrstu íbúð eða stækkuðu við sig af fjölskylduástæðum á bóluárunum með meira afgerandi hætti en með 110% leiðinni. Um þetta voru þó ekki skýrar tillögur mótaðar af okkar hálfu. Við skulum hafa í huga að fyrir kosningarnar fór Samfylkingin í gegnum formannskjör, prófkjör og landsfund. Hvers vegna voru skuldamálin ekki meira afgerandi á þeim tíma? Hér fór augljóslega margt úrskeiðis.

Í fimmta lagi naut flokkurinn ekki nægjanlegs trausts. Í kosningunum 2009 var flokknum ekki refsað fyrir þátttökuna í ríkisstjórn Geirs H. Haarde. Eftir rannsóknarskýrslu Alþingis þyngdist róðurinn að þessu leyti, eins og augljóst var í sveitarstjórnarkosningunum 2010. Samfylkingin hefði í kjölfarið þurft á meiri endurnýjun að halda í stefnu og frambjóðendum fyrir alþingiskosningarnar 2013. 
Í sjötta lagi var ríkisstjórnin með áform um róttækar umbætur af ýmsu tagi, en skorti nægilega markvissa áætlun og oft samstöðu um hvernig klára ætti slík mál. Hér má nefna sjávarútvegsmálin, stjórnarskrármálið og umsóknina um ESB. Við ætluðum okkur of mikið á einu kjörtímabili, rétt eins og við tryðum því ekki sjálf að stjórnin gæti haldið meirihluta lengur en eitt kjörtímabil.

Í sjöunda lagi missti flokkurinn mikið kvennafylgi. Samfylkingin hefur ætíð haft sterka stöðu meðal kvenna vegna velferðarstefnu sinnar. Óumflýjanlegur niðurskurður í almannatryggingakerfinu var okkur erfiður þó við leggðum ávallt áherslu á að verja þá sem höfðu lægstu lífeyrisgreiðslurnar. Þá voru vonbrigðin mikil þegar ekki náðist að lögfesta endurskoðun á almannatryggingakerfinu og tímasetning og kynning á nýju kostnaðarþátttökukerfi vegna lyfja var afleit. Það er einnig merkilegt að stuðningur við ESB, eitt aðal stefnumál flokksins, er minni meðal kvenna en karla.

Í áttunda lagi var kosningabaráttan ekki nógu markviss. Almennir frambjóðendur vissu vart í hvorn fótinn þeir áttu að stíga og í raun held ég að kjósendur hafi átt erfitt með að skilja boðskap okkar. Árangur síðustu ríkisstjórnar var ekki nýttur sem skyldi og framtíðarsýn okkar of almennt orðuð. Það er augljóst að flokkurinn lagði upp í kosningabaráttuna illa undirbúinn, sem er nokkur ráðgáta eftir prófkjör, formannskjör og landsfund.

Þetta eru mínar hugleiðingar, settar fram til umræðu. Mikilvægt er að eiga hreinskilnislega og uppbyggilega samræðu sem nýtist til að byggja flokkinn upp að nýju. Það er auðvelt að vera vitur eftir á en lítils virði ef sú vitneskja og ályktanir af henni eru ekki nýttar til að gera betur. Það er mikilvægt að við fáum góða kosningu í sveitarstjórnakosningunum í vor og náum þannig viðspyrnu. Hægri öflin sem nú hafa tekið við stjórn landsins verða ekki sigruð nema kjósendur treysti okkur jafnaðarmönnum, skilji stefnu okkar og viti að við vinnum í samræmi við hana. Samfylkingin var stofnuð af lýðræðissinnum, jafnaðarmönnum, femínistum, umhverfisverndarsinnum og félagshyggjufólki til að skapa raunverulegan valkost við hægri öfl stjórnmálanna. Við viljum félagslegt réttlæti, virkt lýðræði, velferð og jöfnuð. Til að svo geti orðið þurfum við að standa saman og vinna flokknum traust að nýju.

 

«
»

Ummæli ()

Vinsamlegast athugið:
Ummæli eru á ábyrgð þeirra sem þau skrifa. Eyjan áskilur sér þó rétt til að fjarlægja óviðeigandi og meiðandi ummæli. Tilkynna má óviðeigandi ummæli í netfangið ritstjorn@eyjan.is

Það sem má ekki gleymast

Kolbrún Bergþórsdóttir skrifar: Okkur er sagt að hryðjuverkamenn vilji með morðum sínum skapa glundroða í samfélögum sem alla jafna eru fremur friðsamleg. Okkur er líka sagt að við eigum ekki að breyta háttum okkar í of miklum mæli því um leið og við gerum það hafi hryðjuverkamenn náð ákveðnum árangri. Þetta er bæði satt og […]

Bryndís: „Ég finn hamingjuna hríslast fram í fingurgóma“

Bryndís Schram skrifar: Fyrir fjörutíu árum útskrifaði ég glæsilegan hóp stúdenta frá Menntaskólanum á Ísafirði. Í dag fagnar þessi sami hópur tímamótum á sama stað. Ég sakna þess að vera ekki með – það mundi hafa verið gaman – en læt mér nægja að senda hamingjuóskir frá fjarlægum slóðum og læt meðfylgjandi texta fylgja: HUGSAÐ […]

Hin nýja miðja

Björgvin G. Sigurðsson skrifar:  Árangur Emmanuels Macron í frönsku forsetakosningunum á dögunum var afgerandi sigur umburðarlyndis, klassískrar velferðarstefnu og frjálsyndis yfir þjóðernisöfgum og hægri harðlínu Marine LePen. Hinsvegar er það mikið áhyggjuefni að meira en þriðjungur kjósenda studdi öfgaflokkinn Front National og spurt verður að leikslokum ef Macron lendir í vanda með að uppfylla væntingarnar. […]

Ólína Þorvarðardóttir: „Kjósendur hafa alltaf rétt fyrir sér“

Dr. Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir fyrrverandi þingmaður Samfylkingar í Norðvesturkjördæmi, og þar með Vesturlands, lætur ekki deigan síga þó hún sé stigin út úr orrahríð og erli stjórnmálanna. Í síðustu viku sendi hún frá sér nýja og afar glæsilega bók sem er Árbók Ferðafélags Íslands og fjallar um Ísafjarðardjúp. Ólína hefur nú tekið aftur upp þráðinn […]

Ásmundur vill ekki að krónan styrkist: Veikir ferðaþjónustuna

Ásmundur Friðriksson  skrifar:  Bragurinn á þingstörfunum í vetur hefur verið að mínu mati afar góður. Þingið hefur farið vel fram, verið laust við uppþot og gauragang sem fylgdi oft umræðum undir fundarstjórn forseta á síðasta kjörtímabili og gekk langt fram úr eðlilegum þingstörfum sama hvernig litið er á það. Þá má segja að þingstarfið hafi […]

Guðjón Brjánsson alþingismaður: Aldraðir, eru ekki til peningar?

Nokkrum dögum fyrir alþingiskosningarnar 2013 ritaði formaður Sjálfstæðisflokksins eldri borgurum bréf þar sem hann tíundaði loforð um átak í þeirra þágu. Það átti snarlega að afnema kjaraskerðingu, lækka fjármagnstekjuskatt og afnema tekjutengingar ellilífeyris. Sjálfstæðisflokkurinn hjarir enn við völd og allt hefur þetta verið sniðgengið svo ekki sé dýpra tekið í árinni, enn bíða aldraðir og […]

Leiðtogar G7-ríkjanna funda á Sikiley

Eftir Björn Bjarnason: Leiðtogar G7-ríkjanna hittust á fundi í Taorima á Sikiley föstudaginn 26. maí. Fjórir nýir eru í hópnum forsetar Bandaríkjanna og Frakklands og forsætisráðherrar Bretlands og Kanada. Fundinum lýkur í dag laugardaginn 27. maí en alþjóða- og öryggismál eru á dagskrá hans og ber baráttuna gegn hryðjuverkum hátt. Á ríkisoddvitafundi NATO-ríkjanna í Brussel […]

Pétur G. Markan: Fjórar sögur um dauða, sorg, vinskap og upprisu

Pétur Georg Markan sveitarstjóri Súðavíkurhrepps skrifar: Borgarstjóri Þórshafnar, varalögmaður Færeyinga, systur og bræður Færeyingar, Ég flyt ykkur kveðju frá Vestfjörðum, ég færi ykkur samhug, vinafaðmlag og þakklæti frá Súðavíkurhreppi. Af meðvitund um eigin vanmátt  á mót örlagaríkri sögu, sorg og upprisu samfélaga, ástvinamissi og vinagjöfum, ætla ég að segja ykkur fjórar sögur í dag. Fyrsta […]

Fólk af Akranesi lenti í sjálfsmorðssprengjuárás: „Hræðilegasta símtal sem ég hef nokkurn tímann fengið“

Íslendingar voru meðal tónleikagesta þegar hryðjuverkamaður sprengdi sjálfan sig í loft upp í Manchester í Bretlandi á mánudagskvöld. Alls létust 22 og 119 slösuðust, mörg lífshættulega. Sjálfsmorðssprengjumaðurinn lét til skarar skríða þegar tónleikum söngkonunnar Ariana Grande var nýlokið og fólk á leið út úr tónleikahöllinni. Um 21 þúsund manns voru á tónleikunum, langflest yngra fólk. Mörg hinna […]

Guðrún Erlingsdóttir: „Það eru allir áhugaverðir og faldir gimsteinar út um allt”

Guðrún Erlingsdóttir var um árabil áberandi í sunnlenskum stjórnmálum. Hún tók sæti á Alþingi fyrir Samfylkinguna, sat í bæjarstjórn Vestmannayja fyrir V-listann og starfaði fyrir Verslunarmannafélags Suðurlands. Eftir viðburðaríkan ferlil og langa búsetu í Eyjum undu þau Gylfi Sigurðsson, eiginmaður hennar, kvæði sínu í kross og fluttu til Reykjavíkur. Nýverið hóf hún störf á Morgunblaðinu […]

Oddný: Aðför að skólasamfélaginu

Oddný G. Harðardóttir skrifar: Aðför að skólasamfélaginu Sagt er að það séu þrír flokkar í ríkisstjórn en aðeins tveir skipti máli – Sjálfstæðisflokkurinn. Þetta er svolítið fyndið en því miður einnig svolítið satt. Síðustu áform menntamálaráðherra Sjálfstæðisflokksins í ríkisstjórninni eru a.m.k. vísbending um að Sjálfstæðisflokkurinn ráði öllu í málefnum framhaldsskóla landsins. Það var verulega umdeilt […]

Hjálmar kveður á sunnudaginn: Þjóðfélagið breytist en tilfinningarnar eru ávallt þær sömu

Hjálmar Jónsson dómkirkjuprestur flytur sína síðustu messu næstkomandi sunnudag. Um er að ræða kveðjumessu þar sem fram koma Karlakór Reykjavíkur ásamt Árna Geir Sigurbjörnsson og Ragnhildur Gísladóttir. Hjálmar hefur gengt embætti dómkirkjuprests síðastliðin 16 ár og lætur af störfum sem elsti sóknarprestur í borginni. Hann var vígður til prests í dómkirkjunni í október 1976 og […]

Róbert Trausti: Costco breytir engu – Allt verður komið í sinn vana gang eftir 2-3 vikur

Róbert Trausti Árnason fyrrverandi sendiherra og forsetaritari segir að koma Costco komi ekki til með að breyta markaðnum, það hafi oft gerst áður að stórar verslanir hafi opnað við mikinn æsing með tilheyrandi röðum en það sé stutt í það að markaðurinn fari aftur í jafnvægi. Koma Costco hefur vakið mikla athygli og hafa verið […]

Tveir bæjarstjórar með hærri laun en Dagur B. Eggertsson

Stærð sveitarfélaga og laun bæjarstjóra virðast oft í litlu samræmi samkvæmt nýrri úttekt DV á launamálum þeirra. Meðallaun bæjarstjóra eru 1,6 milljónir króna á mánuði en launahæstur bæjarstjóra er Ármann Kr. Ólafsson, bæjarstóri í Kópavogi með 2,2 milljónir króna á mánuði þegar allt er tekið saman. Dagur B. Eggertsson er með ríflega tvær milljónir króna […]

Eyjan Miðlar ehf. - Kringlunni 4-12, 103 Reykjavík - eyjan (hjá) eyjan.is