Mánudagur 27.03.2017 - 15:55 - Ummæli ()

Heia Norge!

„Martraðarbyrjun Lagerbäcks“ les ég á íslenskum vefmiðli. Lars okkar Lagerbäck er búinn að taka við þjálfun norska landsliðsins. Það tapaði 0-2 fyrir Norður-Írlandi, kannski ekki martröð, en það er ekki gaman að tapa. Þetta var samt bara fyrsti leikur liðsins undir stjórn Lars.

Norðmenn virðast ekki eiga neina afburðaleikmenn núna, þeir spila flestir með miðlungsliðum og þar undir, Hull er svona sirkabát eins langt og þeir komast. Þeir eiga semsagt engan Gylfa til að halda liðinu á floti, eins og miðjumaðurinn snjalli gerði í síðasta leik íslenska liðsins.

Það er nokkuð um liðið síðan Norðmenn áttu leikmenn eins og John Arne Riise, Ole Gunnar Solskjær og Tore Andre Flo – menn sem spiluðu með toppliðum í Englandi og Evrópu. Norðmenn unnu sinn fræknasta sigur í fótbolta 1998 þegar þeir sigruðu Brasilíu 2-1 í úrslitum heimsmeistaramótsins.

Ég sé mér til furðu að á samskiptamiðlum fagna margir þessum úrslitum. Annað hvort hafa þeir horn í síðu Norðmanna, vilja veg þeim í íþróttum sem minnstan, ellegar þeir eru sárir út í Lars Lagerbäck fyrir að hætta að þjálfa íslenska liðið og vilja að honum gangi illa með Noregi. Já, maður sér að það hlakkar í mörgum.

Þetta er skrítið. Við eigum Lars það að þakka að Ísland náði sínum langbesta árangri í fótbolta – og verður tæplega jafnaður. Og Norðmenn eru vina- og frændþjóð og koma yfirleitt fram við okkur af stakri alúð – halda meira að segja með okkur í íþróttakeppnum ef þannig ber undir.

Og þetta segi ég ekki bara af því ég er af norsku bergi brotinn. Heia Norge!

 

Sunnudagur 26.03.2017 - 23:30 - Ummæli ()

Eyðibyggð inni í Reykjavík – þegar Lindbergh gisti í Viðey

Hér er innslag úr Kiljunni sem ég er nokkuð ánægður með. Þarna er fjallað um Viðey, eyjuna hérna úti á Sundunum, sem er furðu fáfarin miðað við hvað hún er nálægt okkur. Í Viðey er engin búseta nú, en það er nokkuð nýtilkomið. Þarna var klaustur á miðöldum, síðar mikið höfðingjasetur, þarna reis glæsilegasta hús landsins – og á fyrri hluta síðustu aldar var þorp í austurhluta Viðeyjar þar sem var mikil fiskvinnsla.

Þorpið kallaðist Sundabakki, það fór endanlega í eyði á stríðsárunum, en rústir þess eru enn sýnilegar. Það er merkilegt að sjá eyðibyggð inni í höfuðborg landsins.

Í innslaginu í Kiljunni koma meðal annarra við sögu Jón Arason, Diðrik frá Minden, Skúli Magnússon, Magnús Stephensen og Charles Lindbergh. Þegar flugkappinn mikli kom til Íslands að leita að lendingarstöðum á leiðinni yfir Atlantshafið lenti hann flugvél sinni á sjónum við Viðey og gisti þar í svokölluðu Björnshúsi.

Það er svo smá neðanmálsgrein í þessari sögu, eins og kemur fram í innslaginu, að í skáldsögunni The Plot against America ímyndar Philip Roth sér að Lindbergh verði forseti Bandaríkjanna og geri griðasátmála við Adolf Hitler. Hann er undirritaður í Reykjavík 1941 og kallaður Reykjavíkursamkomulagið.

Lindbergh þótti hallur undir nasista og var í fararbroddi þeirra sem vildu alls ekki að Bandaríkin blönduðu sér í heimsstyrjöldina.

Stundum hefur verið rætt um Sundabyggð, og þar með að aftur verði búseta í Viðey. Þar verði reist íbúðarhverfi. Þetta gæti komið í kjölfar þess að lögð verði brú yfir Sundin. Í raun er engin sérstök ástæða fyrir því að hafa eyjuna óbyggða, þótt náttúrlega verði að gæta að svæðinu í kringum sjálfa Viðeyjarstofu.

Innslagið úr Kiljunni má sjá hérna á vef RÚV.

 

Mannlíf í þorpinu Sundabakka í Viðey á fyrri hluta tuttugustu aldar. Þarna eru nú rústir einar.

Laugardagur 25.03.2017 - 19:19 - Ummæli ()

Harðsoðin frásögn um dramatíska atburði

Þegar ég á rólega stund blaða ég stundum í Landið þitt Ísland, hinu mikla safni eftir Þorstein Jósepsson og Steindór Steindórsson. Þar er að finna margvíslegan fróðleik, sumt er skemmtilegt, annað nokkuð hrollvekjandi, og svo er maður steinhissa yfir ýmsu sem er að finna þarna um sögu þjóðarinnar.

Eins og til dæmis þessu litla broti um bæinn Efranes á Skaga. Þarna er sögð mikil saga í mjög fáum línum. Má með sönnu segja að þetta sé harðsoðin frásögn. En dramatíkina vantar ekki. Maður veit svo ekki alveg hvort maður á að trúa þessu.

Orðið „málgífur“ er býsna fágætt.

 

Laugardagur 25.03.2017 - 09:53 - Ummæli ()

Feðraveldið skýtur upp sínum ljóta kolli

„Hópur af miðaldra hvítum karlmönnum í ljótum jakkafötum er hrollvekjandi,“ las ég áðan.

Þessir menn telja sig vera þess umkomnir að ráða yfir lífi og limum og líkömum kvenna. Orðið feðraveldi kemur strax upp í hugann.

Ný útgáfa af The Handmaids Tale eftir Margaret Atwood verður frumsýnd í sjónvarpi í lok apríl.

 

 

Föstudagur 24.03.2017 - 19:35 - Ummæli ()

Kyrrlát vetrarstemming í Lækjargötu

Þessi dálítið angurværa vetrarmynd sýnir Lækjargötu á árunum eftir stríð. Myndin er greinilega tekin seint um kvöld eða um nótt, það er ekki hræða á ferli. Við tökum eftir því hvað bílarnir eru fáir.

Myndin er örugglega tekin eftir 1945, því þá var byrjað að reisa viðbyggingu við Nýja bíó sem sést við enda húsalengjunnar.

Húsin sem eru næst okkur eru horfin. Þarna er Lækjargata 12 b sem brann til kaldra kola 1967, þar bjó Bjarni dómkirkjuprestur ásamt frú Áslaugu. Þar hefur verið bílastæði síðan. Þá er hús sem stóð á lóðinni þar sem nú er hús Iðnaðarbankans/Íslandsbanka – nú er hægt og bítandi verið að rífa það.

Næstu hús eru hafa varðveist, Lækjargata 10 sem er hlaðið steinhús frá 1877, svo eru Lækjargata 8 og Lækjargata 6a og b. Húsið við Lækjargötu 4, þar sem Hagkaup var til húsa um tíma, var hins vegar flutt í Árbæjarsafn. Nýja bíó brann og þar var reist í staðinn hið svokallaða Iðuhús. Nú er veitingarekstur í nánast öllum húsum meðfram Lækjargötunni.

Lækjargatan er breiðgata með tveimur aðskildum akreinum. Hún var breikkuð árið 1950, manni sýnist að myndin sé tekin eftir það. Sérstaka athygli vekja ljósastaurarnir. Þeir eru sérlega gerðarlegir, með tveimur öflugum ljóskösturum.

 

 

 

Hér má svo sjá forsíðu Morgunblaðsins frá 11. mars 1967, eftir stórbrunann í Lækjargötunni. Þarna má sjá hvernig húsið næst okkur stendur í ljósum logum. Þetta er öllu dapurlegra. En það varð brátt um mörg fallegustu hús bæjarins á þessum árum.

 

Föstudagur 24.03.2017 - 11:36 - Ummæli ()

Fjölmiðlar hjálpa hryðjuverkamönnum

Fjölmiðlar hjálpa hryðjuverkamönnum með athyglinni sem þeir veita þeim. Þetta segir Simon Jenkins í viðtali við Newsnight hjá BBC. Við erum að auglýsa hryðjuverk í stórum stíl, segir hann, í tilefni af umfjölluninni um árásina við breska þingið í fyrradag.

Jenkins er fyrrverandi ritstjóri The Times og Evening Standard, mjög víðlesinn dálkahöfundur – frægur fyrir að hafa mjög sjálfstæðar skoðanir á málum.

Þetta er geysilega mikilvæg umræða. Jenkins skrifar grein um sama efni í Guardian þar sem hann segir að móðursýkisleg umfjöllun um hryðjuverk muni einungis hvetja fleiri til að fremja þau. Þar beinir Jenkins sjónum sínum bæði að fjölmiðlum og stjórnmálamönnum.

 

Fimmtudagur 23.03.2017 - 21:10 - Ummæli ()

Þarf að friða íbúa Miðbæjarins?

Hér segir frá því að íbúum Miðborgarinnar fækki mikið. Við förum að verða eins og geirfuglinn eða fólkið sem einu sinni bjó á Hornströndum.

En er ekki nauðsynlegt að halda Miðbænum í byggð? Þarf ekki að vera eitthvað fólk sem túristarnir geta fylgst með að starfi og leik. Fólk sem er ekki klætt í flís eins og það sé á leiðinni upp á jökul. Og til að segja þeim til vegar, aðstoða þá við innkaup í Bónus, hjálpa þeim við stöðumæla og segja þeim hvar er að finna hraðbanka.

Þetta eru nokkur af verkefnunum sem íbúarnir hérna í Miðbænum sinna. Við lendum líka mjög oft í því að vera á mynd hjá ferðamönnum, hvort sem við kærum okkur um það eða ekki.

Það er semsagt spurning hvort ekki þurfi að vernda íbúa Miðbæjarins. Slá um þá skjaldborg. Friða þá jafnvel.

Mætti jafnvel hugsa sér einhvers konar búsetustyrki – eða staðaruppbót?

 

Eyjan Media ehf. - Kringlunni 4-12, Reykjavík - eyjan (hjá) eyjan.is