Sunnudagur 2.8.2015 - 23:19 - Ummæli ()

Hví kvartið þið svona mikið?

Ég talaði í dag við erlendan mann sem hefur dvalið hér á landi um skeið. Hann spurði yfir hverju Íslendingar væru alltaf að kvarta.

„Þið eigið vel menntaða þjóð, efnilegt ungt fólk, aldurssamsetning þjóðarinnar er góð. Þið eigið gott menntakerfi, góða skóla alveg frá barnsaldri og upp í háskóla og þeir eru mestanpart ókeypis. Menningarlífið er blómlegt. Þið eru hraust þjóð og langlíf, ungbarnadauði er sá minnsti í heiminum. Þið búið við frelsi og frið. Hér er áberandi velmegun hvert sem maður fer, fátækt er lítil og það eru ekki vandamál vegna innflytjenda. Þið eigið gnægð af hreinni orku sem er afskaplega mikilvægt í nútímasamfélagi. Hví kvartið þið svona mikið?“

Ég verð að viðurkenna að mér vafðist tunga um höfuð. Svo fór ég að rekja eitt og annað sem er ekki í sérlega góðu lagi á Íslandi. En er heildarmyndin sem birtist í spurningu ferðamannsins kannski rétt? Hversu glöggt er gestsaugað í þessu tilviki? Það væri gaman að fá svör frá lesendum.

 

 

Sunnudagur 2.8.2015 - 14:09 - Ummæli ()

Lágkúra

Heldur er lítilmótlegt og lágkúrulegt að fylgjast með þeim sem hér á Íslandi vilja ekki taka þátt í bandalagi þjóða gegn hernaðaryfirgangi Rússa.

Rússar hafa lagt undir sig heilt hérað í sjálfstæðu nágrannaríki og standa nú fyrir hernaði í öðru héraði Úkraínu. Þetta brýtur gegn öllum meginreglum í samskiptum þjóða – og rýfur frið sem lengi hefur tekist að varðveita í Evrópu.

Að auki ógna Rússar öðrum nágrannaríkjum, vina- og bandalagsþjóðum Íslendinga.

Nú heyrast raddir fólks sem vill rjúfa þessa samstöðu, heldur því jafnvel fram að þessi þróun í heimsmálum komi okkur ekkert við, annars vegar eru þarna fiskútflytjendur sem hugsa einungis um skammtíma viðskipti og hins vegar einhverjir aðilar sem eru að slá ódýrar keilur í baráttu sinni gegn Evrópusambandinu.

Þeir virðast reyndar gleyma að þarna er líka að verki Atlantshafsbandalagið sem inniheldur auk Evrópuþjóða Bandaríkin, Kanada – og jú og Ísland.

Einn spekingurinn talar meira að segja um „ófrið“ Evrópusambandsins í austurátt! Sá ætti kannski að skreppa til Póllands, Lettlands, Litháens eða Eistlands og kynna sér viðhorf fólksins þar.

Sem betur fer virðist ríkisstjórnin ætla að standa í lappirnar í þessu máli. Hér eiga Íslendingar samleið með vestrænum ríkjum.

 

Sunnudagur 2.8.2015 - 09:51 - Ummæli ()

Lófóten – hið nýja Ísland

Lófóten er eyjaklasi í Norður-Noregi, rétt norðan við heimskautsbaug. Náttúrufegurð þykir vera mikil þar – sjálfan hefur mig alltaf langað til Lófóten en enn hefur ekki orðið af því.

Loftslag á Lófóten er milt miðað við hnattstöðuna, ekki ósvipað því sem er á Íslandi. Íbúar Lófóten eru um 25 þúsund.

Nú les maður í hinu vinsæla ferðatímariti Condé Nast að Lófóten sé „hið nýja Ísland“. Það sé kominn tími til að fara annað en til Íslands „þegar meira að segja formaður ferðamálaráðs á Íslandi segi að of margir túristar komi til landsins“.

Við getum þó enn huggað okkur við það, eða verið leið yfir því, að erfitt og dýrt er að komast til Lófóten, en auðvelt og ódýrt til Íslands.

norway-lofoten-svolvaer

 

Föstudagur 31.7.2015 - 16:59 - Ummæli ()

Björt framtíð borgarinnar

Sú Reykjavík sem nú er til er ólík þeirri Reykjavík sem ég ólst upp í. Hún er miklu skemmtilegri. Reykjavík var einhæf, daufleg og drungaleg. Þekktur rithöfundur sagði eitt sinn við mig að hann myndi einkum eftir rigningu og vondu molakaffi frá tímanum þegar hann var ungur.

Í skýrslu sem Velferðarsvið Reykjavíkur birtir kemur fram að í borginni er fólk með 131 ríkisfang. Það er heilmikið. 8,5 prósent borgarbúa eru með erlent ríkisfang. Og þá eru auðvitað ekki meðtaldir innflytjendur sem hafa fengið íslenskan ríkisborgararétt.

Þetta sumar upplifir maður Reykjavík sem borg með alþjóðlegan svip – stað þar sem ríkir menningarleg fjölbreytni, borg sem er frjálslynd og dýnamísk. Þetta er umhverfi fyrir nýsköpun og grósku.

Ég var á Laugavegi áðan, bærinn iðaði af lífi. Þegar ég var kominn á móts við Vatnsstíginn sá ég sýn. Borg sem heldur áfram að batna með fleiri ferðamönnum, fleira fólki sem vill setjast hér að, fleiri tækifærum, meiri fjölbreytni. Kannski nær tala aðfluttra brátt 20 prósentum?

Þetta er björt framtíð, við þurfum ekki að óttast.

 

Föstudagur 31.7.2015 - 12:43 - Ummæli ()

Trúarbragðastríð – á 21. öld

Manni hefði þótt það algjörlega óhugsandi þegar maður var að alast upp á tíma kalda stríðsins, að fáum áratugum síðar snerust stríðsátök í heiminum um trúarbrögð. Nei, maður hefði ekki trúað því.

En nú, aldarfjórðungi eftir að kalda stríðinu lauk, horfir maður upp á túarbragðastríð og – átök út um allan heim. Það sem fær mesta athyglina er stríðið í Sýrlandi og Írak, en staðirnir eru miklu fleiri.

Eitt hræðilegasta stríðið geisar í Miðafríkulýðveldinu þar sem hersveitir kristinna manna ofsækja múslima af mikilli grimmd. Mörg þúsund manns hafa dáið og moskur hvarvetna verið brenndar.

En ofsóknirnar eru á báða bóga. Guardian fjallaði nýlega um hlutskipti kristins fólks víða um heim, aðallega í ríkjum þar sem íslam er við lýði en líka víðar. Það er skelfileg lesning.

Eins og ég segi – þegar ég var að alast upp hafði maður ekki haft hugmyndaflug til að ímynda sér að trú yrði í framtíðinni aðaluppretta styrjalda og manndrápa. Maður hélt einfaldlega að slíkt heyrði sögunni til.

religious war-1

Trúarbragðastríð geisuðu í Evrópu á 16. og 17. öld og léku álfuna grátt. Í þrjátíu ára stríðinu voru heilu sveitirnar lagðar í auðn og mannfallið var ógurlegt.

Fimmtudagur 30.7.2015 - 18:57 - Ummæli ()

Gervigreind, lúddítar og hin skilyrðislausa framfaratrú

Ég hef mörgum sinnum lent í því að vera uppnefndur lúddíti þegar ég hef birt greinar þar sem segir að tækniframfarir séu ekki skilyrðislaust af hinu góða. Luddítar voru andsnúnir iðnbyltingunni á 19. öld.

Skilyrðislaus framfaratrú og blind tæknihyggja þola illa að vera andmælt. Robert Oppenheimer, einn af höfundum atómsprengjunnar sagði að eðlisfræðingar hefðu kynnst syndinni þegar þeir þróuðu atómsprengjuna – og undan því gætu þeir ekki losnað.

Vísindin hafa fært okkur langlífi, heilsu, vellíðan og þægindi með áður óheyrðum hætti. En áhrif iðn- og tæknibyltinga eru að sumu leyti ekki komin fram. Það bíður óborinna kynslóða að takast á við þau. Það hefur tekist, með miklu alþjóðlegu átaki, að halda kjarnorkuvopnum í skefjum. Við vitum svosem ekkert um hvort það tekst áfram.

Loftslagsbreytingar eru sagðar vera einhver mesta vá sem mannkynið hefur staðið frammi fyrir. Áhrif þeirra eru heldur ekki komin fram – þótt upphafið megi rekja allt aftur í iðnbyltingu. Hvaða hörmungar eiga afkomendur okkar eftir að upplifa vegna þess að við höfum eyðilagt loftslagið á jörðinni?

Við stöndum frammi fyrir heimi þar sem vinnuafl mannsins gæti að miklu leyti orðið óþarft, þar sem vélar geta unnið megnið af störfunum. Fær þá mannkynið að njóta þess að vinna lítið og fást við uppbyggjandi hugðarefni? Eða færist ójöfnuður enn í aukana eins og hann hefur verið að gera – verða það fáir útvaldir eigendur sem njóta afrakstursins af þessari byltingu? Hvernig heimur verður það?

Og nú er rætt um gervigreind. Ljóst er að gríðarlegar framfarir geta orðið á því sviði. Nú vara vísindamenn með Stephen Hawking í fararbroddi við þróun gervigreindar og sérstaklega við því að framleidd verði vopn sem byggja á henni. Hawking hefur reyndar sagt að gervigreindin geti þýtt endalok mannkynsins.

En líklega halda menn áfram að þróa gervigreindina – alveg butséð frá afleiðingunum. Hvers vegna – ef það er hættulegt? Jú, vegna þess að það er hægt. Og vegna þess að enginn vill vera lúddíti.

 

 

 

 

 

Fimmtudagur 30.7.2015 - 11:33 - Ummæli ()

Er einhver við?

Það stendur yfir leiðtogakjör í Verkamannaflokknum breska. Í Guardian skrifar Frankie Boyle meinhæðna grein þar sem segir að eins og stendur gæti flokkurinn eins verið rekinn af tölvupóstfangi þar sem enginn er við vegna fría.

Einhvern veginn á þetta ágætlega við vinstri vænginn í íslenskri pólitík, allt frá Bjartri framtíð um Samfylkingu yfir í Vinstri græna.

Hvers vegna er engin umræða á vinstri væng stjórnmálanna um hluti sem skipta máli – já, einfaldlega hvernig samfélagi við viljum búa í ? Engin umræða um stefnu, um hugmyndir, um þróun í stjórnmálum á alþjóðavísu?

Hví þessi ótrúlega værukærð – eða á maður að kalla það leti?

Þessir stjórnmálaflokkar eru kreppu allir með tölum, BF og Samfylking virðast við dauðans dyr, VG getur kannski haldið áfram svona upp á gamlan vana. Vinstri vængurinn í íslenskum stjórnmálum er lamaður – hann hefur orku til handa uppi smá andspyrnu á þingi, aðallega í formi málþófs, en frá honum koma engar hugmyndir.

Reið stjórn Jóhönnu og Steingríms vinstrinu að fullu? En eftir hana var kosið nýtt forystufólk – og samt hefur fylgið haldið áfram að minnka.

Kannski er heldur ekki við foringjana að sakast. Er fólk eftir í þessum flokkum til að halda uppi stjórnmálastarfi, til að reisa þá upp aftur? Eða svo vitnað sé aftur í greinina í Guardian – er einhver við?

 

 

Eyjan Media ehf. - Kringlunni 4-12, Reykjavík - eyjan (hjá) eyjan.is